تک فرزندی

به خودم قول میدم هیچ وقت بیشتر از یک بچه نیارم. الان که اضطراب کل وجودمو گرفته و حتی نمیتونم کارای روزمره‌مو انجام بدم و از شدت اضطراب دستام می لرزه.

چونکه فکر و مشغله های زندگی خودم هست و اونا به اندازه کافی درگیرم کردن، و علاوه بر زندگی خودم، همزمان باید به فکر مشکلات پدرومادرم، و به فکر مشکلات برادرهام باشم. و دیگه کم آوردم. تک فرزندی چشه مگه؟!